Pages Navigation Menu

Ağaçlar sabrın simgesi

Ağaçlar sabrın simgesi

Düşen her bir yağmur damlası, düştüğü yaprağın büyüklüğüne ya da küçüklüğüne, yüksekte ya da alçakta oluşuna, taşıdığı suyun miktarına göre ayrı bir ses çıkarıyordu.

Ağaçlar düzenli bir karmaşanın simgesiydi: Kökler sabırla topraktan besin çekiyor, gövdenin kılcal damarları bu besini 25 metre yukarıya ulaştırıyor, her bir dal, kendi üzerindeki yaprakların ihtiyaç duyduğu kadarını (asla daha fazlasını değil) alıyordu, her bir yaprak da bütünün yaşamını sürdürebilmesi için payına düşen sorumluluğu yerine getiriyordu.

Ağaçlar sabrın simgesiydi: bu yağmurlu sabaha ve bundan sonra gelecek nice yağmurlu sabahlara şikayet etmeksizin göğüs geriyor, mevsim değişimlerine ayak uyduruyorlardı. Fırtına çıkınca huysuzluk yapmıyorlar, diyarlarını terk etme arzusu duymuyorlar, aniden başka bir vadiye seyahat etmeye karar vermiyorlardı; o zarif parmaklarını, gövdelerinden metrelerce aşağıdaki soğuk ve ıslak toprağın derinlerine, yaprakların metrelerce uzağına batırıyorlar ve hiç seslerini çıkarmadan öylece kalıyorlardı.

Seyahat Sanatı, Alain de Botton, Sel Yayıncılık, 7. Baskı S. 156

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *